Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως βασικούς στόχους για τα επόμενα χρόνια την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας της χώρας, την επιτάχυνση της σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, την κατάκτηση ισχυρότερης θέσης στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας. Με βάση αυτά, χαρακτήρισε εκ νέου την επταετία της ΝΔ «μεγάλη χαμένη ευκαιρία» αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν έκανε τίποτε και τώρα είναι αργά καθώς είχε επτά χρόνια για να κριθεί αφού διέθετε αυτοδυναμία, χρόνο και πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους.
Σημείωσε πως οι αριθμοί λένε πως «η οικονομία σταθεροποιήθηκε, αλλά η χώρα δεν προχώρησε» και «η ανάπτυξη δεν έφτασε στη ζωή των πολλών», όταν το κατά κεφαλήν προϊόν παραμένει μόλις στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, όταν ένας στους τέσσερις κινδυνεύει από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, όταν η στέγη απορροφά το 36% του εισοδήματος του πολίτη, και σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες δεν μπόρεσε να κάνει φέτος ούτε μία εβδομάδα διακοπές.
Κλιμακώνοντας την επίθεση προς την κυβέρνηση για τα πεπραγμένα της επικεντρώθηκε στο μοντέλο του Επιτελικού Κράτους, δηλαδή του τρόπου που κυβερνάται αυτά τα 7 χρόνια η χώρα μια ζημιά όπως είπε που «δεν μετριέται σε ευρώ».
«Επιτελικό κράτος το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης»
«Η πρώτη μεγάλη απόφαση αυτού του συστήματος ήταν η υπαγωγή της ΕΥΠ απευθείας στο γραφείο του Πρωθυπουργού» δηλαδή, ο «πρώτος νόμος αυτής της κυβέρνησης ήταν ήδη το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης» για το οποίο «κάθε άλλος πρωθυπουργός οπουδήποτε αλλού, θα είχε παραιτηθεί» ή «θα τον είχε καθαιρέσει το ίδιο του το κόμμα». Εν προκειμένω, «ο ίδιος του ο ανιψιός, ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού, έχει δημοσίως ομολογήσει με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί η μαφία, ότι μπήκε εκείνος μπροστά για να μη φάει τη σφαίρα ο αρχηγός, το πραγματικό αφεντικό. Ανήκουστα πράγματα».
Το 2019, είπε όλοι πίστεψαν «ότι η διαφθορά, που ήταν μια από τις αιτίες της χρεοκοπίας, είχε πλέον αισθητά περιοριστεί. Σήμερα, επτά χρόνια μετά, το 97% των πολιτών πιστεύει ότι στη χώρα βασιλεύει η διαφθορά» χάρη στο Επιτελικό κράτος που σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα συνοψίζεται ως εξής: «Όλη η εξουσία σε λίγα χέρια και καμία ευθύνη με όνομα και επώνυμο». Αυτή «η θλιβερή πραγματικότητα» είπε, «απομακρύνει τη χώρα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο», γι’ αυτό χρειάζεται μια «ηθική επανάσταση» που σημαίνει «διαφάνεια, έλεγχος, δικαιοδοσία».
Εντείνοντας κι άλλο τα πυρά προς την κυβέρνηση, συνέχισε λέγοντας:
«Σχεδόν μισό αιώνα μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ, μοιάζουμε περισσότερο με χώρα των Βαλκανίων και όχι με μια τυπική ευρωπαϊκή χώρα», όπου είμαστε «πρώτοι στις τιμές, αλλά τελευταίοι στους μισθούς και στην αγοραστική δύναμη.
Προτελευταίοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 ως προς το κατά κεφαλήν προϊόν», κι αυτό ανέφερε, «αποτελεί εθνική υποχώρηση».
Απέναντι στην πραγματικότητα που περιέγραψε ως έργο της γαλάζιας κυβερνητικής παράταξης αντέταξε το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης της ΕΛ.Α.Σ. που θέτει έναν διττό στόχο που όπως είπε στην αντίληψη του κόμματός του είναι ο Νέος Πατριωτισμός:
Σύγκλιση με την Ευρώπη.
Σύγκλιση και μέσα στην Ελλάδα.
Και το εξήγησε ως εξής: «Να κλείσουμε την απόσταση από τις ευρωπαϊκές χώρες» αλλά «και την απόσταση εντός της χώρας μας, ανάμεσα στους πολλούς και τους λίγους, την απόσταση ανάμεσα στην Αθήνα και την περιφέρεια». «Αυτή η μάχη, η μάχη απέναντι στις ανισότητες, είναι για μας ο Νέος Πατριωτισμός».
Το σχέδιό της ΕΛ.Α.Σ. υπογράμμισε «θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις:
Να παράγουμε περισσότερο.
Να μοιραζόμαστε δικαιότερα.
Να ζούμε καλύτερα».
«Αυτή» είπε «είναι η πυξίδα της ΕΛΑΣ», γιατί «παραγωγή και δικαιοσύνη δεν είναι αντίπαλοι» αλλά «οι δύο όψεις της ίδιας προόδου».
Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης- Δύο δεσμεύσεις, το στοίχημα της εργασίας, η κατάργηση των Πανελλαδικών και 6 εμβληματικές παρεμβάσεις
Ακολουθεί το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης για την 4ετια 2027-2030, το οποίο περιλαμβάνει καταρχάς δύο δεσμεύσεις, δηλαδή: Αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής,
2. Φορολογική δικαιοσύνη
Η αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής περιλαμβάνει μια νέα βιομηχανική πολιτική με εθνικές προτεραιότητες και Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης . Από την άλλη, η δέσμευση για φορολογική δικαιοσύνη, περιλαμβάνει τη θέσπιση της Πατριωτικής Εισφοράς καθώς και φοροελαφρύνσεις για την οικογένεια και τη μικρή επιχειρηματικότητα.
Το Σχέδιο περιλαμβάνει ακόμη
–ένα μεγάλο στοίχημα: Να ξαναδώσουμε αξία στην εργασία
–μία μεγάλη τομή: Η κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων
–6 εμβληματικές παρεμβάσεις
Αναλυτικά, με βάση την παρουσίαση του Αλέξη Τσίπρα:
1η δέσμευση: Αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής
Πρώτη μας δέσμευση: Να παράγουμε περισσότερο.
Οι Έλληνες δουλεύουμε περισσότερες ώρες από σχεδόν όλους τους Ευρωπαίους.
Το έλλειμμα στη χώρα μας δεν είναι έλλειμμα εργατικότητας. Είναι έλλειμα παραγωγικότητας, επενδύσεων, και τεχνολογίας. Η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας παραμένει 45% χαμηλότερη από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Γι’ αυτό οι χαμηλοί μισθοί δεν είναι συγκριτικό πλεονέκτημα. Είναι η άλλη όψη της χαμηλής παραγωγικότητας και το βασικό κίνητρο για να παραμένει μια επιχείρηση σε δραστηριότητες μικρής προστιθέμενης αξίας. Δεν ζητάμε λοιπόν από τους ίδιους ανθρώπους να δουλεύουν περισσότερο για λιγότερα.
Ζητάμε να αποδίδει περισσότερο η δουλειά τους. Χρειάζεται λοιπόν αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής. Και μια νέα Βιομηχανική Πολιτική.
Να διευρύνουμε τη παραγωγική μας βάση. Να παράγουμε περισσότερο. Γιατί στηριζόμαστε υπερβολικά στην κατανάλωση, στις εισαγωγές και στα ακίνητα. Και το έλλειμα στο εξωτερικό ισοζύγιο ολοένα και διευρύνεται.
–Νέα βιομηχανική πολιτική και εθνικές προτεραιότητες
Τι σημαίνει, όμως, νέα βιομηχανική πολιτική;
Σημαίνει ότι δεν επιλέγουμε φίλους επιχειρηματίες. Επιλέγουμε τις παραγωγικές δυνατότητες που χρειάζεται η χώρα. Και στηρίζεται σε τρεις αρχές: Καταρχήν, εθνικές προτεραιότητες.
Τι πρέπει να μπορεί να παράγει η Ελλάδα σε δέκα χρόνια από σήμερα;
· Φάρμακα και βιοτεχνολογία.
· Ποιοτικά τρόφιμα.
· Ενεργειακό εξοπλισμό και συστήματα αποθήκευσης.
· Ναυτιλιακή τεχνολογία.
· Κρίσιμα υλικά.
· Αμυντικά προϊόντα.
· Και σύγχρονα δίκτυα μεταφορών.
Εκεί κατευθύνουμε τη χρηματοδότηση, την έρευνα, τις υποδομές και την εκπαίδευση. Με συγκεκριμένο προϋπολογισμό και δημόσιο απολογισμό κάθε χρόνο.
Δεύτερον, το κράτος επενδύει μακροπρόθεσμα και με τόλμη στην προστιθέμενη αξία.
Στηρίζει νέες τεχνολογίες, μεγάλες υποδομές και επενδύσεις που αποδίδουν σε βάθος χρόνου.
Και όταν μια επένδυση που χρηματοδότησε ο πολίτης πετυχαίνει, ένα μέρος του οφέλους επιστρέφει στην κοινωνία.
Τρίτον, ούτε ένα ευρώ δημόσιου χρήματος χωρίς όρους.
Κάθε επιχείρηση που χρηματοδοτείται οφείλει να δημιουργεί αξία και σταθερές θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. Να εφαρμόζει τις συλλογικές συμβάσεις. Να μεταφέρει τεχνολογία και να ενισχύει τις εξαγωγές. Όλα τα ποσά και οι δικαιούχοι θα είναι φανερά και δημόσια.
Όποιος παραβιάζει τους όρους, επιστρέφει τα χρήματα και αποκλείεται από νέα χρηματοδότηση. Και βάζουμε τρεις καθαρούς στόχους: Επενδύσεις στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ισχυρότερη μεταποίηση, έρευνα κοντά στο 2% του ΑΕΠ.
–Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης η νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης 10ετίας
Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία:
Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων.
500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων.
Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa.
Όπου σταματάμε να πουλάμε τα σπίτια των παιδιών μας και αρχίζουμε να χρηματοδοτούμε τη δουλειά τους.
Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία κάτι που μεταφράζεται σε δύναμη πυρός άνω των 50 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας.
Ο κανόνας είναι απόλυτος. Το Ταμείο δεν μοιράζει επιδοτήσεις. Χρηματοδοτεί στόχους με δημόσιο έλεγχο, ώριμα έργα και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η διαφορά του βρίσκεται στο σχέδιο αλλά και στη διακυβέρνηση. Επαγγελματική διοίκηση, ανεξάρτητη αξιολόγηση, πλήρης δημοσιότητα των κινδύνων και επανεπένδυση κάθε δημόσιας απόδοσης.
Ο εμβληματικός πυρήνας των στόχων είναι καθαρός:
-Υδατική ασφάλεια και σύγχρονα αρδευτικά δίκτυα.
-Ελληνική αλυσίδα φωτοβολταϊκών, μπαταριών και αποθήκευσης.
-Προσιτή κατοικία σε δημόσια γη.
-Σιδηροδρομικός εμπορευματικός διάδρομος από τα λιμάνια μας προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
-Αγροδιατροφικά συμπλέγματα που μετατρέπουν το χύδην προϊόν σε τεχνολογία, επωνυμία και εξαγωγή.
-Κοινωνικές υποδομές νέας γενιάς, κλιματική ανθεκτικότητα, ναυπηγοεπισκευή και βιομηχανίες διπλής χρήσης.
Όχι σκόρπια έργα. Αλλά συγκεκριμένοι στόχοι που αλλάζουν τον χάρτη της χώρας.
2η Δέσμευση: Ο πλούτος που δημιουργούμε θα μοιράζεται δικαιότερα
Δεύτερη δέσμευση είναι ότι ο πλούτος που δημιουργούμε θα μοιράζεται δικαιότερα.
Όχι αυξάνοντας τους φόρους για όλους. Αλλά ζητώντας περισσότερα από όσους έχουν περισσότερα και ελαφρύνοντας την μισθωτή εργασία και τη μικρή επιχείρηση.
Γιατί φορολογική δικαιοσύνη δεν σημαίνει τιμωρία της επιχειρηματικότητας. Σημαίνει δίκαιοι κανόνες και δίκαια βάρη.
Για αυτό και προχωράμε σε μια μεγάλη, καθαρή τομή δικαιοσύνης.
Θεσπίζουμε Πατριωτική Εισφορά για το ισχυρότερο 1% των Ελλήνων: Ένα ευρώ τον χρόνο για κάθε εκατό ευρώ καθαρής περιουσίας, σε αντικατάσταση των άλλων γενικών επιβαρύνσεων πάνω στην ίδια περιουσία. Ένα τοις εκατό στο ισχυρότερο ένα τοις εκατό. Για το εκατό τοις εκατό της κοινωνίας. Είναι όρος κοινωνικής συνοχής. Είναι πράξη ευθύνης. Είναι πατριωτικό καθήκον.
Μια χώρα που ζητά από τις οικογένειες να αντέξουν και από τις μικρές επιχειρήσεις να επενδύσουν, δεν μπορεί να εξαιρεί από την εθνική προσπάθεια εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη. Και για να εφαρμοστεί δίκαια, ολοκληρώνουμε επιτέλους το περιουσιολόγιο, με αυστηρή προστασία δεδομένων και αποκλειστική χρήση για φορολογικό έλεγχο.
–Φορολογική δικαιοσύνη
Φορολογική δικαιοσύνη σημαίνει και να πληρώνουν λιγότερα όσοι σηκώνουν σήμερα δυσανάλογο βάρος.
Γι’ αυτό ελαφρύνουμε την οικογένεια, την εργασία και τη μικρή επιχείρηση.
-Διπλασιάζουμε την έκπτωση φόρου για τις οικογένειες με παιδιά. Γιατί σε αυτή τη χώρα που αντιμετωπίζει υπαρξιακό δημογραφικό έλλειμα δεν μπορεί να επιδοτείται περισσότερο το αυτοκίνητο από το παιδί.
-Καταργούμε το τέλος επιτηδεύματος για κάθε επιχείρηση.
-Καταργούμε την προκαταβολή φόρου για τις ατομικές επιχειρήσεις. –Μειώνουμε τη προκαταβολή φόρου για τα νομικά πρόσωπα.
Σκεφτείτε τον παραλογισμό: ο μικρός επαγγελματίας πληρώνει φόρο για εισόδημα που δεν έχει ακόμη αποκτήσει. Προκαταβάλλει χρήματα για δουλειά που δεν ξέρει αν θα έχει.
Αυτό επιτέλους τελειώνει.
Όπως τελειώνει και η ομηρία για χιλιάδες συμπολίτες μας, θύματα της κρίσης.
Δίνουμε πραγματική Δεύτερη Ευκαιρία σε δανειολήπτες ή σε εγγυητές που έχασαν περιουσία για δάνεια που δόθηκαν στα χρόνια της κρίσης.
–Ανακτούν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, ώστε να μπορούν ξανά να ενταχθούν στην οικονομική ζωή. Να εργαστούν, να επιχειρήσουν και να σταθούν στα πόδια τους.
-Όσοι κατάφεραν υπερβάλλοντάς δυνάμεις, να είναι συνεπείς μέσα από ρυθμίσεις, διαγράφονται από τον Τειρεσία.
-Και για όσους σήμερα βρίσκονται εκ νέου σε ασφυκτική πίεση εξαιτίας της πληθωριστικής κρίσης, επαναλαμβάνουμε το πρόγραμμα ρυθμίσεων του 2015 για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές με 120 δόσεις στη βασική οφειλή με διαγραφή των προσαυξήσεων.
Το μεγάλο στοίχημα: Να ξαναδώσουμε αξία στην εργασία
Και έρχομαι τώρα στο μεγάλο στοίχημα: Να ξαναδώσουμε αξία στην εργασία.
Γιατί δεν μας αρκεί να αυξάνονται οι μισθοί ονομαστικά, αν στο τέλος του μήνα αγοράζουν λιγότερα. Σήμερα η πραγματική αξία του μέσου μισθού παραμένει περίπου 22% χαμηλότερη συγκριτικά με το 2009.
Γι’ αυτό θέτουμε δύο συγκεκριμένους και συνδεδεμένους στόχους:
–Κατώτατος μισθός 1000 ευρώ μέσα στο 2027 και
–μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης 1800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας.
Η αύξηση του κατώτατου δίνει την πρώτη ώθηση σε ολόκληρη τη μισθολογική κλίμακα. Και πάνω σε αυτή χτίζουμε με συλλογικές διαπραγματεύσεις, κλαδικές συμβάσεις και αυξήσεις που συμβαδίζουν με την παραγωγικότητα.
Στόχος μας ο μισθός να ξανακερδίσει πραγματική αγοραστική δύναμη και ο εργαζόμενος δίκαιο μερίδιο από την ανάπτυξη που ο ίδιος παράγει. Έτσι και η οικονομία κερδίζει.
Γιατί οι καλύτεροι μισθοί, όταν συνδέονται με δεξιότητες, συλλογικές συμβάσεις και επενδύσεις, λειτουργούν ως εργαλείο εκσυγχρονισμού. Ωθούν τις επιχειρήσεις να επενδύσουν σε τεχνολογία και μεταφέρουν μέρος της αύξησης της παραγωγικότητας σε αυτούς που τη δημιουργούν.
Η μεγάλη τομή: Καταργούμε τις Πανελλαδικές Εξετάσεις
Η μεγάλη τομή. Καταργούμε τις Πανελλαδικές. Και μεταβαίνουμε σε ένα αξιόπιστο, αδιάβλητο σύστημα πρόσβασης που αποτιμά τη συνολική σχολική πορεία και όχι τρεις εβδομάδες αγωνίας τον Ιούνιο. Δεν αλλάζουμε απλώς έναν τρόπο εξέτασης. Σπάμε τον μηχανισμό που μετατρέπει το οικογενειακό εισόδημα σε εκπαιδευτικό πλεονέκτημα. Γιατί η νέα γενιά δεν ζητά προνόμια.
Ζητά μια δίκαιη ευκαιρία. Να μπορεί κάθε νέα και κάθε νέος να σπουδάσει, να προχωρήσει και να σταθεί στα πόδια του, χωρίς το εισόδημα των γονιών του να προδιαγράφει το μέλλον του.
Γι’ αυτό κάνουμε και μια μεγάλη επιλογή για 80.000 φοιτητές και φοιτήτριες που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους, στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Μια επιλογή για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Για τα δημόσια περιφερειακά πανεπιστήμια, που μπήκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης της ΝΔ προς όφελος των ιδιωτικών. Και για τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες της περιφέρειας.
Κάθε φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου που σπουδάζει μακριά από τον τόπο του θα λαμβάνει φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες τον χρόνο.
«Η πρώτη μεγάλη απόφαση αυτού του συστήματος ήταν η υπαγωγή της ΕΥΠ απευθείας στο γραφείο του Πρωθυπουργού» δηλαδή, ο «πρώτος νόμος αυτής της κυβέρνησης ήταν ήδη το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης» για το οποίο «κάθε άλλος πρωθυπουργός οπουδήποτε αλλού, θα είχε παραιτηθεί» ή «θα τον είχε καθαιρέσει το ίδιο του το κόμμα». Εν προκειμένω, «ο ίδιος του ο ανιψιός, ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού, έχει δημοσίως ομολογήσει με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί η μαφία, ότι μπήκε εκείνος μπροστά για να μη φάει τη σφαίρα ο αρχηγός, το πραγματικό αφεντικό. Ανήκουστα πράγματα».
Το 2019, είπε όλοι πίστεψαν «ότι η διαφθορά, που ήταν μια από τις αιτίες της χρεοκοπίας, είχε πλέον αισθητά περιοριστεί. Σήμερα, επτά χρόνια μετά, το 97% των πολιτών πιστεύει ότι στη χώρα βασιλεύει η διαφθορά» χάρη στο Επιτελικό κράτος που σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα συνοψίζεται ως εξής: «Όλη η εξουσία σε λίγα χέρια και καμία ευθύνη με όνομα και επώνυμο». Αυτή «η θλιβερή πραγματικότητα» είπε, «απομακρύνει τη χώρα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο», γι’ αυτό χρειάζεται μια «ηθική επανάσταση» που σημαίνει «διαφάνεια, έλεγχος, δικαιοδοσία».
Εντείνοντας κι άλλο τα πυρά προς την κυβέρνηση, συνέχισε λέγοντας:
«Σχεδόν μισό αιώνα μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ, μοιάζουμε περισσότερο με χώρα των Βαλκανίων και όχι με μια τυπική ευρωπαϊκή χώρα», όπου είμαστε «πρώτοι στις τιμές, αλλά τελευταίοι στους μισθούς και στην αγοραστική δύναμη.
Προτελευταίοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 ως προς το κατά κεφαλήν προϊόν», κι αυτό ανέφερε, «αποτελεί εθνική υποχώρηση».
Απέναντι στην πραγματικότητα που περιέγραψε ως έργο της γαλάζιας κυβερνητικής παράταξης αντέταξε το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης της ΕΛ.Α.Σ. που θέτει έναν διττό στόχο που όπως είπε στην αντίληψη του κόμματός του είναι ο Νέος Πατριωτισμός:
Σύγκλιση με την Ευρώπη.
Σύγκλιση και μέσα στην Ελλάδα.
Και το εξήγησε ως εξής: «Να κλείσουμε την απόσταση από τις ευρωπαϊκές χώρες» αλλά «και την απόσταση εντός της χώρας μας, ανάμεσα στους πολλούς και τους λίγους, την απόσταση ανάμεσα στην Αθήνα και την περιφέρεια». «Αυτή η μάχη, η μάχη απέναντι στις ανισότητες, είναι για μας ο Νέος Πατριωτισμός».
Το σχέδιό της ΕΛ.Α.Σ. υπογράμμισε «θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις:
Να παράγουμε περισσότερο.
Να μοιραζόμαστε δικαιότερα.
Να ζούμε καλύτερα».
«Αυτή» είπε «είναι η πυξίδα της ΕΛΑΣ», γιατί «παραγωγή και δικαιοσύνη δεν είναι αντίπαλοι» αλλά «οι δύο όψεις της ίδιας προόδου».
Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης- Δύο δεσμεύσεις, το στοίχημα της εργασίας, η κατάργηση των Πανελλαδικών και 6 εμβληματικές παρεμβάσεις
Ακολουθεί το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης για την 4ετια 2027-2030, το οποίο περιλαμβάνει καταρχάς δύο δεσμεύσεις, δηλαδή: Αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής,
2. Φορολογική δικαιοσύνη
Η αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής περιλαμβάνει μια νέα βιομηχανική πολιτική με εθνικές προτεραιότητες και Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης . Από την άλλη, η δέσμευση για φορολογική δικαιοσύνη, περιλαμβάνει τη θέσπιση της Πατριωτικής Εισφοράς καθώς και φοροελαφρύνσεις για την οικογένεια και τη μικρή επιχειρηματικότητα.
Το Σχέδιο περιλαμβάνει ακόμη
–ένα μεγάλο στοίχημα: Να ξαναδώσουμε αξία στην εργασία
–μία μεγάλη τομή: Η κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων
–6 εμβληματικές παρεμβάσεις
Αναλυτικά, με βάση την παρουσίαση του Αλέξη Τσίπρα:
1η δέσμευση: Αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής
Πρώτη μας δέσμευση: Να παράγουμε περισσότερο.
Οι Έλληνες δουλεύουμε περισσότερες ώρες από σχεδόν όλους τους Ευρωπαίους.
Το έλλειμμα στη χώρα μας δεν είναι έλλειμμα εργατικότητας. Είναι έλλειμα παραγωγικότητας, επενδύσεων, και τεχνολογίας. Η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας παραμένει 45% χαμηλότερη από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Γι’ αυτό οι χαμηλοί μισθοί δεν είναι συγκριτικό πλεονέκτημα. Είναι η άλλη όψη της χαμηλής παραγωγικότητας και το βασικό κίνητρο για να παραμένει μια επιχείρηση σε δραστηριότητες μικρής προστιθέμενης αξίας. Δεν ζητάμε λοιπόν από τους ίδιους ανθρώπους να δουλεύουν περισσότερο για λιγότερα.
Ζητάμε να αποδίδει περισσότερο η δουλειά τους. Χρειάζεται λοιπόν αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής. Και μια νέα Βιομηχανική Πολιτική.
Να διευρύνουμε τη παραγωγική μας βάση. Να παράγουμε περισσότερο. Γιατί στηριζόμαστε υπερβολικά στην κατανάλωση, στις εισαγωγές και στα ακίνητα. Και το έλλειμα στο εξωτερικό ισοζύγιο ολοένα και διευρύνεται.
–Νέα βιομηχανική πολιτική και εθνικές προτεραιότητες
Τι σημαίνει, όμως, νέα βιομηχανική πολιτική;
Σημαίνει ότι δεν επιλέγουμε φίλους επιχειρηματίες. Επιλέγουμε τις παραγωγικές δυνατότητες που χρειάζεται η χώρα. Και στηρίζεται σε τρεις αρχές: Καταρχήν, εθνικές προτεραιότητες.
Τι πρέπει να μπορεί να παράγει η Ελλάδα σε δέκα χρόνια από σήμερα;
· Φάρμακα και βιοτεχνολογία.
· Ποιοτικά τρόφιμα.
· Ενεργειακό εξοπλισμό και συστήματα αποθήκευσης.
· Ναυτιλιακή τεχνολογία.
· Κρίσιμα υλικά.
· Αμυντικά προϊόντα.
· Και σύγχρονα δίκτυα μεταφορών.
Εκεί κατευθύνουμε τη χρηματοδότηση, την έρευνα, τις υποδομές και την εκπαίδευση. Με συγκεκριμένο προϋπολογισμό και δημόσιο απολογισμό κάθε χρόνο.
Δεύτερον, το κράτος επενδύει μακροπρόθεσμα και με τόλμη στην προστιθέμενη αξία.
Στηρίζει νέες τεχνολογίες, μεγάλες υποδομές και επενδύσεις που αποδίδουν σε βάθος χρόνου.
Και όταν μια επένδυση που χρηματοδότησε ο πολίτης πετυχαίνει, ένα μέρος του οφέλους επιστρέφει στην κοινωνία.
Τρίτον, ούτε ένα ευρώ δημόσιου χρήματος χωρίς όρους.
Κάθε επιχείρηση που χρηματοδοτείται οφείλει να δημιουργεί αξία και σταθερές θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. Να εφαρμόζει τις συλλογικές συμβάσεις. Να μεταφέρει τεχνολογία και να ενισχύει τις εξαγωγές. Όλα τα ποσά και οι δικαιούχοι θα είναι φανερά και δημόσια.
Όποιος παραβιάζει τους όρους, επιστρέφει τα χρήματα και αποκλείεται από νέα χρηματοδότηση. Και βάζουμε τρεις καθαρούς στόχους: Επενδύσεις στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ισχυρότερη μεταποίηση, έρευνα κοντά στο 2% του ΑΕΠ.
–Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης η νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης 10ετίας
Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία:
Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων.
500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων.
Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa.
Όπου σταματάμε να πουλάμε τα σπίτια των παιδιών μας και αρχίζουμε να χρηματοδοτούμε τη δουλειά τους.
Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία κάτι που μεταφράζεται σε δύναμη πυρός άνω των 50 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας.
Ο κανόνας είναι απόλυτος. Το Ταμείο δεν μοιράζει επιδοτήσεις. Χρηματοδοτεί στόχους με δημόσιο έλεγχο, ώριμα έργα και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η διαφορά του βρίσκεται στο σχέδιο αλλά και στη διακυβέρνηση. Επαγγελματική διοίκηση, ανεξάρτητη αξιολόγηση, πλήρης δημοσιότητα των κινδύνων και επανεπένδυση κάθε δημόσιας απόδοσης.
Ο εμβληματικός πυρήνας των στόχων είναι καθαρός:
-Υδατική ασφάλεια και σύγχρονα αρδευτικά δίκτυα.
-Ελληνική αλυσίδα φωτοβολταϊκών, μπαταριών και αποθήκευσης.
-Προσιτή κατοικία σε δημόσια γη.
-Σιδηροδρομικός εμπορευματικός διάδρομος από τα λιμάνια μας προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
-Αγροδιατροφικά συμπλέγματα που μετατρέπουν το χύδην προϊόν σε τεχνολογία, επωνυμία και εξαγωγή.
-Κοινωνικές υποδομές νέας γενιάς, κλιματική ανθεκτικότητα, ναυπηγοεπισκευή και βιομηχανίες διπλής χρήσης.
Όχι σκόρπια έργα. Αλλά συγκεκριμένοι στόχοι που αλλάζουν τον χάρτη της χώρας.
2η Δέσμευση: Ο πλούτος που δημιουργούμε θα μοιράζεται δικαιότερα
Δεύτερη δέσμευση είναι ότι ο πλούτος που δημιουργούμε θα μοιράζεται δικαιότερα.
Όχι αυξάνοντας τους φόρους για όλους. Αλλά ζητώντας περισσότερα από όσους έχουν περισσότερα και ελαφρύνοντας την μισθωτή εργασία και τη μικρή επιχείρηση.
Γιατί φορολογική δικαιοσύνη δεν σημαίνει τιμωρία της επιχειρηματικότητας. Σημαίνει δίκαιοι κανόνες και δίκαια βάρη.
Για αυτό και προχωράμε σε μια μεγάλη, καθαρή τομή δικαιοσύνης.
Θεσπίζουμε Πατριωτική Εισφορά για το ισχυρότερο 1% των Ελλήνων: Ένα ευρώ τον χρόνο για κάθε εκατό ευρώ καθαρής περιουσίας, σε αντικατάσταση των άλλων γενικών επιβαρύνσεων πάνω στην ίδια περιουσία. Ένα τοις εκατό στο ισχυρότερο ένα τοις εκατό. Για το εκατό τοις εκατό της κοινωνίας. Είναι όρος κοινωνικής συνοχής. Είναι πράξη ευθύνης. Είναι πατριωτικό καθήκον.
Μια χώρα που ζητά από τις οικογένειες να αντέξουν και από τις μικρές επιχειρήσεις να επενδύσουν, δεν μπορεί να εξαιρεί από την εθνική προσπάθεια εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη. Και για να εφαρμοστεί δίκαια, ολοκληρώνουμε επιτέλους το περιουσιολόγιο, με αυστηρή προστασία δεδομένων και αποκλειστική χρήση για φορολογικό έλεγχο.
–Φορολογική δικαιοσύνη
Φορολογική δικαιοσύνη σημαίνει και να πληρώνουν λιγότερα όσοι σηκώνουν σήμερα δυσανάλογο βάρος.
Γι’ αυτό ελαφρύνουμε την οικογένεια, την εργασία και τη μικρή επιχείρηση.
-Διπλασιάζουμε την έκπτωση φόρου για τις οικογένειες με παιδιά. Γιατί σε αυτή τη χώρα που αντιμετωπίζει υπαρξιακό δημογραφικό έλλειμα δεν μπορεί να επιδοτείται περισσότερο το αυτοκίνητο από το παιδί.
-Καταργούμε το τέλος επιτηδεύματος για κάθε επιχείρηση.
-Καταργούμε την προκαταβολή φόρου για τις ατομικές επιχειρήσεις. –Μειώνουμε τη προκαταβολή φόρου για τα νομικά πρόσωπα.
Σκεφτείτε τον παραλογισμό: ο μικρός επαγγελματίας πληρώνει φόρο για εισόδημα που δεν έχει ακόμη αποκτήσει. Προκαταβάλλει χρήματα για δουλειά που δεν ξέρει αν θα έχει.
Αυτό επιτέλους τελειώνει.
Όπως τελειώνει και η ομηρία για χιλιάδες συμπολίτες μας, θύματα της κρίσης.
Δίνουμε πραγματική Δεύτερη Ευκαιρία σε δανειολήπτες ή σε εγγυητές που έχασαν περιουσία για δάνεια που δόθηκαν στα χρόνια της κρίσης.
–Ανακτούν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, ώστε να μπορούν ξανά να ενταχθούν στην οικονομική ζωή. Να εργαστούν, να επιχειρήσουν και να σταθούν στα πόδια τους.
-Όσοι κατάφεραν υπερβάλλοντάς δυνάμεις, να είναι συνεπείς μέσα από ρυθμίσεις, διαγράφονται από τον Τειρεσία.
-Και για όσους σήμερα βρίσκονται εκ νέου σε ασφυκτική πίεση εξαιτίας της πληθωριστικής κρίσης, επαναλαμβάνουμε το πρόγραμμα ρυθμίσεων του 2015 για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές με 120 δόσεις στη βασική οφειλή με διαγραφή των προσαυξήσεων.
Το μεγάλο στοίχημα: Να ξαναδώσουμε αξία στην εργασία
Και έρχομαι τώρα στο μεγάλο στοίχημα: Να ξαναδώσουμε αξία στην εργασία.
Γιατί δεν μας αρκεί να αυξάνονται οι μισθοί ονομαστικά, αν στο τέλος του μήνα αγοράζουν λιγότερα. Σήμερα η πραγματική αξία του μέσου μισθού παραμένει περίπου 22% χαμηλότερη συγκριτικά με το 2009.
Γι’ αυτό θέτουμε δύο συγκεκριμένους και συνδεδεμένους στόχους:
–Κατώτατος μισθός 1000 ευρώ μέσα στο 2027 και
–μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης 1800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας.
Η αύξηση του κατώτατου δίνει την πρώτη ώθηση σε ολόκληρη τη μισθολογική κλίμακα. Και πάνω σε αυτή χτίζουμε με συλλογικές διαπραγματεύσεις, κλαδικές συμβάσεις και αυξήσεις που συμβαδίζουν με την παραγωγικότητα.
Στόχος μας ο μισθός να ξανακερδίσει πραγματική αγοραστική δύναμη και ο εργαζόμενος δίκαιο μερίδιο από την ανάπτυξη που ο ίδιος παράγει. Έτσι και η οικονομία κερδίζει.
Γιατί οι καλύτεροι μισθοί, όταν συνδέονται με δεξιότητες, συλλογικές συμβάσεις και επενδύσεις, λειτουργούν ως εργαλείο εκσυγχρονισμού. Ωθούν τις επιχειρήσεις να επενδύσουν σε τεχνολογία και μεταφέρουν μέρος της αύξησης της παραγωγικότητας σε αυτούς που τη δημιουργούν.
Η μεγάλη τομή: Καταργούμε τις Πανελλαδικές Εξετάσεις
Η μεγάλη τομή. Καταργούμε τις Πανελλαδικές. Και μεταβαίνουμε σε ένα αξιόπιστο, αδιάβλητο σύστημα πρόσβασης που αποτιμά τη συνολική σχολική πορεία και όχι τρεις εβδομάδες αγωνίας τον Ιούνιο. Δεν αλλάζουμε απλώς έναν τρόπο εξέτασης. Σπάμε τον μηχανισμό που μετατρέπει το οικογενειακό εισόδημα σε εκπαιδευτικό πλεονέκτημα. Γιατί η νέα γενιά δεν ζητά προνόμια.
Ζητά μια δίκαιη ευκαιρία. Να μπορεί κάθε νέα και κάθε νέος να σπουδάσει, να προχωρήσει και να σταθεί στα πόδια του, χωρίς το εισόδημα των γονιών του να προδιαγράφει το μέλλον του.
Γι’ αυτό κάνουμε και μια μεγάλη επιλογή για 80.000 φοιτητές και φοιτήτριες που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους, στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Μια επιλογή για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Για τα δημόσια περιφερειακά πανεπιστήμια, που μπήκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης της ΝΔ προς όφελος των ιδιωτικών. Και για τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες της περιφέρειας.
Κάθε φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου που σπουδάζει μακριά από τον τόπο του θα λαμβάνει φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες τον χρόνο.
6 εμβληματικές παρεμβάσεις
–Μέτρα κατά της ακρίβειας – Μείωση ΦΠΑ στο 6%: Μειώνουμε τον ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής. Εξοικονομούμε περισσότερα από 600 ευρώ τον χρόνο για κάθε νοικοκυριό. Θα πείτε ότι το έχετε ξαναδεί. Να μειώνεται ο φόρος και η τιμή στο ράφι να μην κουνιέται.
Γι’ αυτό η μείωση συνοδεύεται υποχρεωτικά από τρία πράγματα: Ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών ανά κωδικό προϊόντος – όχι μέσες τιμές – προϊόν προς προϊόν. Σε όλη την αλυσίδα από το χωράφι στο ράφι. Και θέσπιση ανώτατου περιθωρίου κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας. Με μια Επιτροπή Ανταγωνισμού με χρηματοδοτική αυτοτέλεια, που θα ενεργοποιείται αμέσως όταν οι τιμές δεν υποχωρούν. Έτσι η ελάφρυνση θα φτάσει στο ράφι. Δεν θα χαθεί στη μεσολάβηση.
Έτσι η αισχροκέρδεια θα εντοπίζεται και θα ανακόπτεται σε κάθε κρίκο της αλυσίδας. Στο ίδιο πακέτο, η δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες. Για να μην εξαντλείται το εισόδημα πριν τελειώσει ο μήνας και για να αναπνεύσουν οι πόλεις μας.
–Καταργούμε τη συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα:
Μια κοινωνία ξέρετε που κρίνεται; Στο πώς στέκεται στους ανθρώπους της όταν είναι αδύναμοι ή όταν μεγαλώνουν. Και η δική μας κοινωνία έχει ένα μεγάλο χρέος απέναντι σε μια γενιά που δοκιμάστηκε όσο λίγες. Στους συνταξιούχους που πλήρωσαν βαρύ τίμημα στα χρόνια της κρίσης. Σε ανθρώπους που περίμεναν δικαιοσύνη και δεν την είδαν ποτέ.
Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε, από τις πρώτες κιόλας πράξεις της το 2019, να ακυρώσει την ψηφισμένη και μόνιμη 13η σύνταξη. Στερώντας τους μέσα σε επτά χρόνια περισσότερα από 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Τι αλλάζουμε άμεσα; Βάζουμε τέλος στη συμμετοχή τους στα φάρμακα. Μηδενική συμμετοχή. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του ασθενούς. Για το μέσο συνταξιούχο αυτό σημαίνει ότι 360-720 ευρώ τον χρόνο, ανάλογα με τη χρήση, επιστρέφουν πίσω στη σύνταξή του.
Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Φροντίδας ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρία: Φροντίδα κατ’ οίκον με πιστοποιημένους επαγγελματίες, κέντρα ημερήσιας φροντίδας ανά Δήμο, και ρητή αναγνώριση του μέλους της οικογένειας που φροντίζει, με επίδομα και ασφαλιστική κάλυψη.
–Ενέργεια: Καθαρότερη, φθηνότερη, ασφαλέστερη
Ο στόχος μας για την ενέργεια περιγράφεται σε τρεις λέξεις. Καθαρότερη, φθηνότερη, ασφαλέστερη.
Χτίζουμε επίσης ελληνική αλυσίδα αξίας.
Γραμμή συναρμολόγησης φωτοβολταϊκών, μονάδα συστημάτων αποθήκευσης με ελληνικό σχεδιασμό, ολοκλήρωση της διασύνδεσης των νησιών, ώστε να πάψουμε επιτέλους να καίμε πετρέλαιο για να ανάψει μια λάμπα στο Αιγαίο.
Η πράσινη μετάβαση γίνεται παραγωγή και ιδιοκτησία, όχι απλώς εισαγωγή εξοπλισμού. Γιατί το ενεργειακό κόστος δεν είναι μόνο κοινωνικό ζήτημα. Είναι κρίσιμο στοιχείο της ανταγωνιστικότητας και της δυνατότητας της χώρας να διατηρεί βιομηχανία, θέσεις εργασίας και τεχνογνωσία. Η ενέργεια παύει να είναι μηχανισμός αβεβαιότητας και αισχροκέρδειας. Γίνεται υποδομή παραγωγής, ασφάλειας και χαμηλότερου κόστους. Και το όφελος δεν θα μένει στη χονδρική αγορά. Θα φτάνει στον λογαριασμό.
–Κάνουμε τον κλιματικό νόμο πραγματικό νόμο
Πρώτον, κάνουμε τον κλιματικό νόμο πραγματικό νόμο. Όχι κείμενο στα χαρτιά. Μείωση των εκπομπών κατά 55% έως το 2030, κατά 80% έως το 2040 και κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Με σχέδιο, χρονοδιάγραμμα, και ετήσια λογοδοσία στη Βουλή.
Κάθε μεγάλη επένδυση και κυβερνητική απόφαση θα συνοδεύεται από εκτίμηση των κλιματικών της επιπτώσεων, όπως συνοδεύεται από οικονομική κοστολόγηση. Αφού ρωτάμε πόσο κοστίζει σε ευρώ, θα ρωτάμε και πόσο κοστίζει στη ζωή μας.
Δεύτερον, περνάμε από την αποκατάσταση στην πρόληψη. Σήμερα πληρώνουμε αφού καεί το δάσος, αφού πλημμυρίσει η πόλη, αφού χαθούν περιουσίες και ζωές. Πληρώνουμε πάντα μετά και ακριβότερα. Αυτό τελειώνει. Δημιουργούμε προστατευμένο προϋπολογισμό για την πρόληψη.
Ενοποιούμε την προστασία των δασών και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, με εκπαιδευμένο προσωπικό και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών. Και οι οκτάμηνες συμβάσεις των 2.300 εποχικών πυροσβεστώνεπιτέλους γίνονται δωδεκάμηνες.
Τρίτον, προστατεύουμε το νερό. Εφαρμόζουμε εθνικό σχέδιο διαχείρισης, με ενιαία ευθύνη για κάθε λεκάνη απορροής και σταθερή χρηματοδότηση. Προτεραιότητα στα αντιπλημμυρικά έργα, στην αποκατάσταση των φυσικών ρεμάτων και στην απομάκρυνση κατασκευών από ζώνες υψηλού κινδύνου.
–Καμία διακοπή ρεύματος σε νοικοκυριό που αδυνατεί να πληρώσει:
Θεσπίζουμε λοιπόν, ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ενέργειας σε σταθερή προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό. Και μειώνουμε μεσοσταθμικά κατά 30% τους λογαριασμούς ρεύματος.
Η σταθερή τιμή θα εξασφαλίζεται από μακροχρόνια συμβόλαια εγχώριας παραγωγής χαμηλού κόστους και θα προστατεύεται από τις ακραίες διακυμάνσεις της αγοράς.
Αυτό βεβαίως προϋποθέτει μια άλλη ΔΕΗ. Όχι υπηρέτη της αισχροκέρδειας αλλά του δημόσιου συμφέροντος.
Ανακτούμε λοιπόν το δημόσιο στρατηγικό ρόλο της ΔΕΗ, δίνοντάς της τρεις βασικές λειτουργίες:
-εγγυητής του τιμολογίου βάσης,
-στρατηγικός αγοραστής και διαθέτης εγχώριας καθαρής ενέργειας,
-επενδυτικός πυλώνας δικτύων και αποθήκευσης.
Η δημόσια συμμετοχή στη ΔΕΗ δεν θα μετριέται μόνο στο μέρισμα των μετόχων. Θα μετριέται στον λογαριασμό των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Και καμία διακοπή ρεύματος δεν θα επιτρέπεται σε νοικοκυριό που αποδεδειγμένα αδυνατεί να πληρώσει.
–Εθνικό Σύστημα Προσιτής Κατοικίας
Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Προσιτής Κατοικίας, με δημόσια και δημοτική γη που δεν ξεπουλιέται, αλλά παραμένει περιουσία της κοινωνίας.
Το σχέδιό μας έχει τρεις λέξεις: Προστατεύουμε. Ενεργοποιούμε. Χτίζουμε. Προστατεύουμε την πρώτη κατοικία. Με διεύρυνση των κριτηρίων συμμετοχής και ευαλωτότητας. Υποχρεωτικότητα συμμετοχής των πιστωτών. Και αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου. Παράλληλα το Δημόσιο συμμετέχει στη ρύθμιση για τα ευάλωτα νοικοκυριά. Το χρέος ρυθμίζεται με τρόπο βιώσιμο, τα νοικοκυριά δεν χάνουν την ιδιοκτησία τους.
Ενεργοποιούμε τα χιλιάδες κλειστά σπίτια. Χρηματοδοτούμε την ανακαίνισή τους, με αντάλλαγμα να διατεθούν για χρόνια σε προσιτό ενοίκιο. Και δίνουμε στους δήμους τη δυνατότητα να περιορίζουν τις βραχυχρόνιες μισθώσεις εκεί όπου διώχνουν τους μόνιμους κατοίκους.
Χτίζουμε 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές μέσα σε τέσσερα χρόνια. Δημιουργούμε τον Οργανισμό Κοινωνικά Προσιτής Κατοικίας που αναλαμβάνει τη δημιουργία νέων κατοικιών, την αξιοποίηση κενών κτιρίων και την επιστροφή σπιτιών στη μακροχρόνια μίσθωση. Γιατί δεν θέλουμε μια χώρα που επιδοτεί όλο και ακριβότερα ενοίκια. Θέλουμε μια χώρα που δημιουργεί κατοικία και τη κρατά προσιτή για τη μία μετά την άλλη γενιά.
–Μέτρα κατά της ακρίβειας – Μείωση ΦΠΑ στο 6%: Μειώνουμε τον ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής. Εξοικονομούμε περισσότερα από 600 ευρώ τον χρόνο για κάθε νοικοκυριό. Θα πείτε ότι το έχετε ξαναδεί. Να μειώνεται ο φόρος και η τιμή στο ράφι να μην κουνιέται.
Γι’ αυτό η μείωση συνοδεύεται υποχρεωτικά από τρία πράγματα: Ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών ανά κωδικό προϊόντος – όχι μέσες τιμές – προϊόν προς προϊόν. Σε όλη την αλυσίδα από το χωράφι στο ράφι. Και θέσπιση ανώτατου περιθωρίου κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας. Με μια Επιτροπή Ανταγωνισμού με χρηματοδοτική αυτοτέλεια, που θα ενεργοποιείται αμέσως όταν οι τιμές δεν υποχωρούν. Έτσι η ελάφρυνση θα φτάσει στο ράφι. Δεν θα χαθεί στη μεσολάβηση.
Έτσι η αισχροκέρδεια θα εντοπίζεται και θα ανακόπτεται σε κάθε κρίκο της αλυσίδας. Στο ίδιο πακέτο, η δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες. Για να μην εξαντλείται το εισόδημα πριν τελειώσει ο μήνας και για να αναπνεύσουν οι πόλεις μας.
–Καταργούμε τη συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα:
Μια κοινωνία ξέρετε που κρίνεται; Στο πώς στέκεται στους ανθρώπους της όταν είναι αδύναμοι ή όταν μεγαλώνουν. Και η δική μας κοινωνία έχει ένα μεγάλο χρέος απέναντι σε μια γενιά που δοκιμάστηκε όσο λίγες. Στους συνταξιούχους που πλήρωσαν βαρύ τίμημα στα χρόνια της κρίσης. Σε ανθρώπους που περίμεναν δικαιοσύνη και δεν την είδαν ποτέ.
Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε, από τις πρώτες κιόλας πράξεις της το 2019, να ακυρώσει την ψηφισμένη και μόνιμη 13η σύνταξη. Στερώντας τους μέσα σε επτά χρόνια περισσότερα από 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Τι αλλάζουμε άμεσα; Βάζουμε τέλος στη συμμετοχή τους στα φάρμακα. Μηδενική συμμετοχή. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του ασθενούς. Για το μέσο συνταξιούχο αυτό σημαίνει ότι 360-720 ευρώ τον χρόνο, ανάλογα με τη χρήση, επιστρέφουν πίσω στη σύνταξή του.
Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Φροντίδας ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρία: Φροντίδα κατ’ οίκον με πιστοποιημένους επαγγελματίες, κέντρα ημερήσιας φροντίδας ανά Δήμο, και ρητή αναγνώριση του μέλους της οικογένειας που φροντίζει, με επίδομα και ασφαλιστική κάλυψη.
–Ενέργεια: Καθαρότερη, φθηνότερη, ασφαλέστερη
Ο στόχος μας για την ενέργεια περιγράφεται σε τρεις λέξεις. Καθαρότερη, φθηνότερη, ασφαλέστερη.
Χτίζουμε επίσης ελληνική αλυσίδα αξίας.
Γραμμή συναρμολόγησης φωτοβολταϊκών, μονάδα συστημάτων αποθήκευσης με ελληνικό σχεδιασμό, ολοκλήρωση της διασύνδεσης των νησιών, ώστε να πάψουμε επιτέλους να καίμε πετρέλαιο για να ανάψει μια λάμπα στο Αιγαίο.
Η πράσινη μετάβαση γίνεται παραγωγή και ιδιοκτησία, όχι απλώς εισαγωγή εξοπλισμού. Γιατί το ενεργειακό κόστος δεν είναι μόνο κοινωνικό ζήτημα. Είναι κρίσιμο στοιχείο της ανταγωνιστικότητας και της δυνατότητας της χώρας να διατηρεί βιομηχανία, θέσεις εργασίας και τεχνογνωσία. Η ενέργεια παύει να είναι μηχανισμός αβεβαιότητας και αισχροκέρδειας. Γίνεται υποδομή παραγωγής, ασφάλειας και χαμηλότερου κόστους. Και το όφελος δεν θα μένει στη χονδρική αγορά. Θα φτάνει στον λογαριασμό.
–Κάνουμε τον κλιματικό νόμο πραγματικό νόμο
Πρώτον, κάνουμε τον κλιματικό νόμο πραγματικό νόμο. Όχι κείμενο στα χαρτιά. Μείωση των εκπομπών κατά 55% έως το 2030, κατά 80% έως το 2040 και κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Με σχέδιο, χρονοδιάγραμμα, και ετήσια λογοδοσία στη Βουλή.
Κάθε μεγάλη επένδυση και κυβερνητική απόφαση θα συνοδεύεται από εκτίμηση των κλιματικών της επιπτώσεων, όπως συνοδεύεται από οικονομική κοστολόγηση. Αφού ρωτάμε πόσο κοστίζει σε ευρώ, θα ρωτάμε και πόσο κοστίζει στη ζωή μας.
Δεύτερον, περνάμε από την αποκατάσταση στην πρόληψη. Σήμερα πληρώνουμε αφού καεί το δάσος, αφού πλημμυρίσει η πόλη, αφού χαθούν περιουσίες και ζωές. Πληρώνουμε πάντα μετά και ακριβότερα. Αυτό τελειώνει. Δημιουργούμε προστατευμένο προϋπολογισμό για την πρόληψη.
Ενοποιούμε την προστασία των δασών και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, με εκπαιδευμένο προσωπικό και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών. Και οι οκτάμηνες συμβάσεις των 2.300 εποχικών πυροσβεστώνεπιτέλους γίνονται δωδεκάμηνες.
Τρίτον, προστατεύουμε το νερό. Εφαρμόζουμε εθνικό σχέδιο διαχείρισης, με ενιαία ευθύνη για κάθε λεκάνη απορροής και σταθερή χρηματοδότηση. Προτεραιότητα στα αντιπλημμυρικά έργα, στην αποκατάσταση των φυσικών ρεμάτων και στην απομάκρυνση κατασκευών από ζώνες υψηλού κινδύνου.
–Καμία διακοπή ρεύματος σε νοικοκυριό που αδυνατεί να πληρώσει:
Θεσπίζουμε λοιπόν, ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ενέργειας σε σταθερή προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό. Και μειώνουμε μεσοσταθμικά κατά 30% τους λογαριασμούς ρεύματος.
Η σταθερή τιμή θα εξασφαλίζεται από μακροχρόνια συμβόλαια εγχώριας παραγωγής χαμηλού κόστους και θα προστατεύεται από τις ακραίες διακυμάνσεις της αγοράς.
Αυτό βεβαίως προϋποθέτει μια άλλη ΔΕΗ. Όχι υπηρέτη της αισχροκέρδειας αλλά του δημόσιου συμφέροντος.
Ανακτούμε λοιπόν το δημόσιο στρατηγικό ρόλο της ΔΕΗ, δίνοντάς της τρεις βασικές λειτουργίες:
-εγγυητής του τιμολογίου βάσης,
-στρατηγικός αγοραστής και διαθέτης εγχώριας καθαρής ενέργειας,
-επενδυτικός πυλώνας δικτύων και αποθήκευσης.
Η δημόσια συμμετοχή στη ΔΕΗ δεν θα μετριέται μόνο στο μέρισμα των μετόχων. Θα μετριέται στον λογαριασμό των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Και καμία διακοπή ρεύματος δεν θα επιτρέπεται σε νοικοκυριό που αποδεδειγμένα αδυνατεί να πληρώσει.
–Εθνικό Σύστημα Προσιτής Κατοικίας
Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Προσιτής Κατοικίας, με δημόσια και δημοτική γη που δεν ξεπουλιέται, αλλά παραμένει περιουσία της κοινωνίας.
Το σχέδιό μας έχει τρεις λέξεις: Προστατεύουμε. Ενεργοποιούμε. Χτίζουμε. Προστατεύουμε την πρώτη κατοικία. Με διεύρυνση των κριτηρίων συμμετοχής και ευαλωτότητας. Υποχρεωτικότητα συμμετοχής των πιστωτών. Και αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου. Παράλληλα το Δημόσιο συμμετέχει στη ρύθμιση για τα ευάλωτα νοικοκυριά. Το χρέος ρυθμίζεται με τρόπο βιώσιμο, τα νοικοκυριά δεν χάνουν την ιδιοκτησία τους.
Ενεργοποιούμε τα χιλιάδες κλειστά σπίτια. Χρηματοδοτούμε την ανακαίνισή τους, με αντάλλαγμα να διατεθούν για χρόνια σε προσιτό ενοίκιο. Και δίνουμε στους δήμους τη δυνατότητα να περιορίζουν τις βραχυχρόνιες μισθώσεις εκεί όπου διώχνουν τους μόνιμους κατοίκους.
Χτίζουμε 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές μέσα σε τέσσερα χρόνια. Δημιουργούμε τον Οργανισμό Κοινωνικά Προσιτής Κατοικίας που αναλαμβάνει τη δημιουργία νέων κατοικιών, την αξιοποίηση κενών κτιρίων και την επιστροφή σπιτιών στη μακροχρόνια μίσθωση. Γιατί δεν θέλουμε μια χώρα που επιδοτεί όλο και ακριβότερα ενοίκια. Θέλουμε μια χώρα που δημιουργεί κατοικία και τη κρατά προσιτή για τη μία μετά την άλλη γενιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου