ΕΚΔΉΛΩΣΗ Ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΤΉΣ ΠΡΆΞΗΣ ΣΤΟ ΟΛΎΜΠΙΟΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ - ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ Ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΚΙΔΗΣ

Η εκδήλωση στο Ολύμπιο Θεσσαλονίκης, με τίτλο «Η Δημοκρατία της Πράξης», διοργανώθηκε από το Democrat σε συνεργασία με το Ινστιτούτο φρίντεχτ Έμπερτ του SPD και υπήρξε μια από τις πιο μαζικές και οργανωμένα δομημένες συγκεντρώσεις των τελευταίων ετών στην πόλη. 

Ο χώρος, η ροή των εισηγήσεων, η δυναμική των debate με φοιτητές και η κεντρική παρέμβαση δημιούργησαν ένα περιβάλλον συμμετοχικό και επικοινωνιακά καλοστημένο. 

Οι εισηγήσεις ήταν ποιοτικές, προοδευτικές και εστιασμένες στη διαμόρφωση πολιτικής πράξης σε τοπικό επίπεδο, εντός του ελληνικού συνταγματικού και θεσμικού πλαισίου.με κριτική για τά θεσμικά του αντίβαρα καί στις θεσμικές δυσλειτουργίες

Στον πυρήνα της εκδήλωσης βρέθηκε η έννοια της «Δημοκρατίας της Πράξης»: η ενεργή συμμετοχή των πολιτών στην πόλη, στις τοπικές υπηρεσίες, στην καθολική πρόσβαση στήν υγεία, στην ενεργειακή δημοκρατία και στην συμμετοχική αυτοδιοίκηση στο δικαίωμα στην πολη. 

Η πράξη αυτή συνιστά ένα δίκτυ προστασίας, ισοευκαιριακό κοινωνικής ανακούφισης και περιορισμένης τοπικής κλίμακας, που ενισχύει την κοινωνική ανθεκτικότητα χωρίς να ανασυνθέτει τις παραγωγικές σχέσεις ή να μειώνει τις ανισότητες σε βάθος στην Ελλάδα, όπως δεν τέθηκε ούτε η τοπική ανάπτυξη με κατεύθυνση αναδιανομής οικονομίας, εξουσίας δημοκρατίας, ούτε η προοπτική μείωσης των γεωγραφικών ανισοτήτων, η συζήτηση περιορίστηκε σε δίκτυα προστασίας ,τοπική συμμετοχή και ίσες ευκαιρίες

Στο κλείσιμο της εκδήλωσης, ο Στέφανος Παραστατίδης ανέδειξε με το επικοινωνιακό του χάρισμα ( τρόπο- μορφή) ότι το κυρίαρχο διακύβευμα σήμερα είναι δημοκρατία – αυταρχισμός. Η ανόδος αυταρχικών κομμάτων στην Ευρώπη και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι από Πούτιν και Τραμπ καθιστούν το ζήτημα αυτό κεντρικό. 

Σε αυτή τη δυναμική, η παραδοσιακή αντίθεση δεξιά–αριστερά ετέθει σε δεύτερη μοίρα: η ιστορική διαφοροποίηση μεταξύ ρυθμιστικού παρεμβατικού κράτος με κοινωνικό συμβόλαιο και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής με σταθεροποιητική πολιτική καί αυτορυθμιζόμενες αγορές μειώνεται σε σημασία, καθώς το επίκεντρο της δημόσιας και πολιτικής συζήτησης μετατοπίζεται στον έλεγχο της εξουσίας και την προάσπιση της δημοκρατίας.

Το ευρωπαϊκό αυτό μοντέλο που ανέδειξε η συγκυβέρνηση SPD–CDU, εφαρμόζοντας πρακτικές που ενισχύουν τη σταθερότητα χωρίς παραγωγική ανασυγκρότηση, που δεν στοχεύει στη μείωση των ανισοτήτων και στήν σύγκλιση τών οικονομιών αλλά στη συγκέντρωση και σταθεροποίηση του κέντρου. Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτική επενδύει στην ίδια στρατηγική της κινητικότητας τών παραγωγικών συντελεστών,μεγάλων πολυεθνικών και εμπορικών ροών ενισχύοντας εμπορικά δίκτυα με στρατιωτικό κεϋνσιανισμό. 

Οι επικείμενες διακρατικές συμφωνίες, όπως η Mercosur με Ινδία και Φιλιππίνες, αναδεικνύουν αυτή την κατεύθυνση: η περιφέρεια πλήττεται και το κέντρο ανασυγκροτείται Η χρηματιστηριοποίηση της οικονομίας, η διεύρυνση των ανισοτήτων και η έλλειψη επενδύσεων σέ υψηλή τεχνολογία σε δημόσια αγαθά και κοινωνικό κράτος αλλά και ή μείωση τής κατανάλωσης λόγω περιοριστικών πολιτικών ήταν και είναι οι αιτίες της αναπτυξιακής καχεξία της μη δημιουργώντας παραγωγική ανασυγκρότηση και προοδευτικό μετασχηματισμό.

Το μοντέλο αυτό όμως νομιμοποιεί την συγκυβέρνηση ως ιστορικό μοτίβο, υποβαθμίζοντας την αντίθεση δεξιάς–αριστεράς και θέτοντας σε πρώτο πλάνο το διακύβευμα δημοκρατία – αυταρχισμός. Υπονοεί, όμως ενδεχομένως, ότι αντίστοιχη διαδικασία θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα; με συνεργασίες κομμάτων όπως ΠΑΣΟΚ–ΝΔ κλπ για αντιμετώπιση των (αυταρχικών -αντιπολιτικών κομμάτων,) σε μια προοπτική όπου το διακύβευμα παραμένει δημοκρατία–αυταρχισμός;

Δυστυχώς στην εκδήλωση δεν έγιναν ερωτήσεις για να δοθούν απαντήσεις.

Ευχαριστούμε πολύ τον Στέφανο που σήκωσε πολύ κόσμο από τον καναπέ!